Το δακρυ του Ξυλούρη

Το δακρυ του Ξυλούρη

Στο άκουσμα της φωνης του Ψαρονίκου δάκρια κυλούν στα μάγουλα μου. Οι ανθρώπινες αξίες φυλακίστηκαν. Τα φτερα της ελευθερίας τα μάδησαν. Ο κόσμος φοβισμένος δεν παραδέχεται την στέρηση τον ονείρων του. Μια εποχή που ολα δειχνουν να έχουν χαθει. Το χαμόγελο σπάνια συναντιέται..
Μα τι φταίει για ολα τα δεινα που μας εχουν βρει ; Πόσα είναι τα χρόνια που ζούμε σε αυτήν την ψευδαίσθηση; Απο το 67 ζούμε υπο κατοχή. Το ειπε και ο Ψαρονίκος.Μπηκαν στην πόλιν οι οχτροί, και δεν ματα εφυγαν. Γίναμε φίλοι και μαζί γιορτάζουμε την μαδημένη μας δημοκρατία. Μα περασαν οι μέρες των συνταγματαρχών.. Οχι κανεις λαθος.. Οσο το πνευμα σου παραμενει άπτερο , εσύ και ολοι μας θα έχουμε την μοίρα του Προμηθέα του Δεσμώτη..

Δωρονικος Ρομποτης.