Ο φωτοβολος

Ο ήλιος κρύβεται εδώ και καιρό πίσω από τα σύννεφα της ψευτιάς. Εχει χάσει μία τις ιδιότητές της αρετης. Το θάρρος. Το θάρρος που επιβάλλεται να δείχνει την παρουσία του. Ηλιαχτίδες είναι αυτές που φέρουν την αλήθεια στον άνθρωπο. Αλλά η αλήθεια τους τυφλώνει. Τους ζαλίζει. Αυτοί ζουν μέσα σε ένα ψέμα. Δεν θέλουν  την πραγματικότητα. Θέλουν να ζουν ουτοπία που τους βολεύει. Σε μία ουτοπία που τα όνειρα γίνονται εφιάλτες. Πώς μπορούν να ζουν τόσο ματαιόδοξα; Κάτι πρέπει να κάνουμε, να φέρουμε πίσω τον ήλιο κοντά μας. Μα πώς αναρωτιέται ο στοχαστής; Το σκοτάδι είναι βασιλιάς μέσα στο ψέμα και το ψέμα είναι η ζωή μας. Μα πως θα σωθούμε; Το χάος κατάπιε την ελπίδα. Σαν μία μελανή οπή που κατασπαράζει τα πάντα γύρω της. Ωστόσο οι ηλιαχτίδες βγηκαν απο τον λαβύρινθο του χάους. Ο φωτοβόλος θεός αναστήθηκε απο τη βαθιά του νάρκη. Με τα πυρωμένα του βέλη έστειλε στον  Αδη τους μνηστήρες του σκότους. Ο ήλιος έλαμψε και πάλι.