Γραπτα και ιδεες

                                                      Μυστική Βιβλιοθήκη..

Οι μέρες είναι κουραστικές.. Πολλές παραλαβές. Μεταφορές ιδεών. Κάποιος θα πίστευε ότι στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, το βιβλίο θα περνούσε στις αναμνήσεις των παλαιοτέρων.. Οι νέες γενιές θα έπρεπε να είναι προσηλωμένες στα παιχνίδια  και σε άλλα πιο τετριμμένα θέματα. Όμως τα τελευταία χρόνια επανήλθε ένας κορεσμός. Η ψυχή πάντα αναζητεί να βρει έξοδο από αυτό που την παγίδευε.. Πλέον η εσωτερική αναζήτηση είναι αφροδισιακή. Ξεκίνησε και πάλι η ανάγκη  για ενδοσκόπηση. Η ισορροπία μεταξύ ύλης και πνεύματος . Για πάρα πολλά χρόνια είχε γύρει υπέρ του φθαρτού. Το κενό όμως μεγάλωνε. Αντί να λύνονται τα προβλήματα του  κόσμου αυξάνονταν. Η « Τάξη του Πνεύματος» ήταν σε αρμονία με την ύπαρξη της. Υπήρχε εποχή που κάποιοι τους χλεύαζαν. Μια πολλή δύσκολη εποχή που ακόμα και θεμελιωτές της άρχιζαν να διερωτούνται μήπως  και έκαναν λάθος. Όμως στις τάξεις τους υπήρχαν οραματιστές  , που κατά καιρούς  έπαιρναν μηνύματα από τις οντότητες .  Ήταν κάποια πνεύματα νόμιζαν στην αρχή.   Άλλοι πάλι ειχαν χάσει επαφή με το εσωτερικό τους και δεν αποδέχονταν τα αδιάψευστα στοιχειά που εμφανίζονταν κατά καιρούς. Όμως ακόμα και οι ποιο δύσπιστοι πιστικών .  Ο κόσμος είναι γεμάτος πλάσματα τα όποια είτε μας βοηθούν είτε εποφθαλμιούν, ώστε όταν τους δοθεί η ευκαιρία να πάρουν ένα κομμάτι από την ψυχή μας. Η Ελεύθερη βούληση ισχύει ως ένα σημείο. Πάντα υπάρχουν επιπτώσεις. Τίποτα δεν κινείται ατέρμονο δίχως σκοπό. Κάπου θα συναντήσει τον Παράδεισο ή την Κόλαση του.  Αναλόγως τα βάρη που κουβαλήσει . Ποτέ κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.  Με την μεταστροφή της ανθρωπότητας το ενδιαφέρον εστιάστηκε στην ψύχη και στην έρευνα του παρελθόντος. Ιστορία, φιλοσοφία και οι θρησκείες πλέον ήταν στο μάτι του κυκλώνα.. Όλοι διάβαζαν και ερευνούσαν. Η τάξη του πνεύματος  κατάφερε να αναδυθεί   και πάλι, πλέον πολλοί έδιναν προσοχή  στα διδάγματα και στις διδαχές του παρελθόντος. Έτσι και εγώ κάποτε ήμουν από αυτούς που χλεύαζε τους παλιούς τρόπους . Για έναν περίεργο λόγο μια από τις οντότητες εμφανίστηκε η μπορεί να νομίζω ότι μου εμφανίστηκε και μου είπε να πάω στην στοά του πνεύματος.. Στην αρχή  δεν έδωσα ιδιαίτερη προσοχή.. Δεν το εκμυστηρεύτηκα ε κανέναν, νομίζοντας ότι ίσως και να με μέμφονταν οι άνθρωποι του περίγυρου μου.

Όμως με το πέρασμα του καιρού, άρχισα να νιώθω την ανάγκη να μοιράσω με κάποιον την εμπειρία μου. Ο θειος μου ο Ιαν ήταν γνωστής της τάξης του πνεύματος. Μόνον εκείνος ήταν σε θέση να μου εξηγήσει εάν η εμπειρία που είχα ήταν πραγματική ή άπλα μια  δημιουργία της φαντασίας μου. Είχαμε συναντηθεί  αρκετές φόρες και συζητούσαμε διάφορα θέματα. Ήρθε η ώρα να μου απαντήσει στο ερώτημα που του είχα θύσει. Μου απάντησε με μια ερώτηση. Εσύ Γκριβιους  τι νομίζεις, ήταν δημιουργία της φαντασία σου ή είναι ένα κάλεσμα για να έρθεις και εσύ στο τάγμα και να μάθεις. Εσύ οφείλεις να το ανακαλύψεις. Η θα μείνεις στην αιωνία απορεί ή θα ψάξεις να βρεις απαντήσεις στα ερωτήματα σου.  Έτσι αποφάσισα να ακόλουθης την κάρδια μου και να βρω τις απαντήσεις…

                                                                           Χαμένοι Έρωτες  

Πηγαίνοντας  στην δουλειά μου, περνούσα από το Θησείο. Το καλοκαίρι πάντα είναι όμορφα εκεί, να περνάς να κάθεσαι και να άπλα να χαζεύεις τον κόσμο που περνάει. Σχολώντας από τον χώρο εργασίας μου, καθόμουν κάτω  από έναν ίσκιο  δίπλα από τον άγαλμα του Θησέα. Εκεί και αυτός περίμενε. Μόνος χωρίς την Αριανδη. . Τι έμελλε και για αυτόν . Σκότωσε τον Μινώταυρο, κατάφερε να ξορκίσει το κακό. Αντί οι θεοί να τον ανταμείψουν με την αγάπη της, αυτοί του την πήραν. Έγινε Αξωτισσα . Τι περίεργος μύθος  και αυτός. Άλλα χάρη σε αυτόν έχουμε την ονομασία του Αιγαίου πελάγους. Καθήμενος σκαφτόμουν τους μύθους  άλλα και τις ιστορίες που έχει δώσει ο τόπος  τούτος. Είναι όμορφο να ζει  κανείς εδώ. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει τα τόσα χιλιάδες χρόνια . Πάντα θα τρωγόμαστε μεταξύ μας και πάντα θα βγαίνουμε νικητές. Ίσως και να είναι ο λόγος που έχουμε επιζήσει  όλον αυτόν τον καιρό. Πάντα  πρέπει να αλλάζουμε, να αναθεωρούμε τα πάντα. Ωσότου να έρθει η ώρα να πάμε στις Μακαρίους νήσους.  Πάντως ο μύθος του Θησέα συνέχισε να με προβληματίζει . Γιατί οι θεοί να πάρουν μια τέτοια απόφαση.. Έτσι και αυτός γύρισε μόνος του στην Αθηνά. Έτσι και εγώ εδώ και λίγους μήνες πορεύομαι μόνος δίχως σύντροφο. Όπως λένε , όλα τα καλά τελειώνουν κάποτε ώστε να αρχίσει ένα άλλο ταξίδι. Αρχικά  φέτος  οι διακοπές μου ήταν να με οδηγήσουν στην Κέρκυρα, άλλα λόγο  των αλλαγών που έλαβαν μέρος είχα την ευκαιρία να ακόλουθης ένα φιλαράκι μου που είχε σπιτικό την όμορφη Πάρο. Πήγα για να χαλαρώσω. Δεν χρειαζόμουν να ξεδώσω..  , άπλα το ψυχικό βάρος  έπρεπε να εξαϋλωθεί από την αύρα της θάλασσας. Της μέρες που ήμουν κοντά της άφησα το βάρος. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία να  πήγαινα μέχρι την Νάξο.

Φτάνοντας , είχα μαγευτεί από ο αέρα της θάλασσας, όμως τόση ώρα πάνω στο πλοίο μου είχε ανοίξει η όρεξη για να φάω κάτι. Έτσι με το που κατέβηκα στο λιμάνι, κατευθύνθηκα σε μια ταβέρνα για να φάω το κάτι τις.  Το φαγητό  ήταν υπέροχο, φρέσκο ντόπιο ψαρί. Ο ιδιοκτήτης ήταν ένας ωραίος τύπος, ήξερε να συμπεριφέρεται στον πελάτη του.. Τον ρώτησα από περιέργεια , εάν ο μύθος της Αριάδνης ήταν ακόμα γνωστός στο νησί. Και με ρώτησε ειρωνικά… « Μα καλά δεν ειδές ότι ήρθες να φας στην κουζίνα της Αριάδνης;».. Ντράπηκα για μια στιγμή, διότι είμαι συνήθως παρατηρητικός..  Μου εξήγησε ότι ο μύθος είναι ακόμα γνωστός, και ότι οι ψαράδες λένε ότι την βλέπουν ακόμα και ότι η Αριάδνη φωνάζει το όνομα του Θησέα….. Ψάχνει να τον βρει. Βεβαία είναι μύθος , άλλα ωραία είναι να κρατιούνται οι παραδόσεις. Ποτέ δεν ξέρεις αν θα έρθει κάποιος  να σε ρωτήσει. Καλή ώρα όπως Εσύ Αλκή. Τον Ευχαρίστησα για την παρέα του.. Μετά πηρά τον νηματίων μου και πήγα προς την παραλία. Μου άρεσε να μην ακόλουθο κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα στις διακοπές. Αυτή είναι η ουσία. Να είσαι χαλαρός και ανοιχτός σε όποια πρόταση έχει να σου προσφέρει η ζωή..

Φτάνοντας στην Θάλασσα, ξάπλωσα κάτω από μια αδεία ομπρελά. Ήταν όμορφα εκεί. Σχεδόν αδεία είναι η παραλία και έτσι χωρίς έννοιες ήταν και το μυαλό μου. Μια κοπέλα εμφανίστηκε ζητώντας κάποιες πληροφορίες. Είστε ντόπιος; Θέλω να μάθω πληροφορίες που έχουν να κάνουν με τους μύθους του νησιού.  Έκατσα και τις εξήγησα για την διάσημη Αριάδνη. Σήμερα έμαθα και εγώ ότι οι ντόπιοι ψαράδες μιλούν γα αυτήν. Εμφανίζεται ζητώντας να βρει τον αγαπημένο της. Όπως πάντα στους τοπικούς μύθους υπάρχει υπερβολή δεν νομίζεις; με ρώτησε..

Δεν είναι πάντα σίγουρο αυτό, διότι και τον Σλήμαν κάποιο τον έβλεπαν σαν τρελό να που όμως βρήκε την Τροία όπως και τις Μυκήνες. Όποτε τίποτα δεν πρέπει να αποκλείσει κανείς. Πίσω από έναν αδιάλυτο μύθο μπορεί να βρίσκεται και μια μεγάλη ανακάλυψη.. Συμφωνώ απολυτά. Με πλησίασε και με φίλησε.. Στα λίγα δευτερόλεπτα που διήρκησε το φιλί μας, αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές αναδυθήκαν. Η κοπέλα ήταν η Αριάδνη. Η Θέα μου είχε πει να την αφήσω εκεί.  Δεν ήταν δυνατόν αυτό που ζούσα. Κάποτε με έλεγαν Θησέα. Ήμουν βασιλιάς της Αθήνας. Αυτό ήταν το μόνο που θυμόμουν πριν χάσω τις αισθήσεις μου.

Ξύπνησα σε ένα νησί γεμάτο από περίεργες φιγούρες. Πολλοί ήταν ντυμένοι με χλαμύδες . Άλλοι πάλι ερωτοτροπούσαν . Την ρώτησα που είμαστε; Μου απάντησε ότι είμαστε στις Μακαρίους νήσους. Πλέον μπορούμε να ζήσουμε αιωνία τον ερώτα μας. Αιωνία ήταν μια λέξη που με φόβιζε.. Είναι ένας έρωτας που πλέον έχει περάσει στην ιστορία. Έπρεπε να φύγω από εκεί…

Προσπάθησα  να δημιουργήσω μια καθημερινότητα οπού θα μπορώ να κάνω οτι μπορώ ώστε να αποκτήσω μια ζωή , οπού θα κινείται στα πλαίσια της δημιουργίας.

Κάποιος ίσως και να σκεφτεί τι είναι δημιουργία. Είναι μια εσωτερική κατάσταση οπού ο καθένας μπορεί και εκφράζει τις πιο βαθιές του ανησυχίες χωρίς βεβαία να σκάφτεται, τι πρόκειται να σκεφτούν οι άλλοι. Ο μόνος πραγματικός λόγος που το πράττει είναι γιατί πρέπει να διαμαρτυρηθεί και να διώξει από μέσα του τους δαίμονες που τον καταδιώκουν ..Ίσως και να διαρωτηθεί κάποιος γιατί οι δαίμονες να μας κυνηγούν..

Ίσως να έχει να κάνει οτι όλοι μας έχουμε αφήσει κάποιες εκκρεμότητες από το παρελθόν , ίσως να είναι και από κάποια άλλη ζωή… Ίσως να μας καταδιώκουν να έχουν να κάνουν με εξωγενείς παράγοντες που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ούτε και να τα δούμε με τα θνητά μας μάτια…

Τα μάτια της ψυχής είναι εκείνα που πρέπει να ανοίξουμε και να προσπαθήσουμε να βρούμε την εσωτερική αλήθεια.. Την αλήθεια που θα μας χαρίσει μια εσωτερική γαληνή….

Πολλά βραδεία καθόμουν στην μπάρα και αγνάντευα ανθρώπους που έρχονταν, να πιουν το ποτό τους. Άλλοι έρχονταν να ξεχάσουν εκείνο που βασάνιζε. Άλλοι πάλι έρχονταν να πιουν ένα ποτό με την σύντροφο τους. Ήταν και εκείνοι οι θαμώνες που έρχονταν να βρουν το ταίρι της βραδείας η να βρουν το ταίρι της ζωής τους…

Εγώ ανήκω σε αυτούς , που έρχονταν εδώ να ξεχάσουν.. Όμως πέρασε καιρός από τότε που ξέχασα.. Γιάτρεψα τις πληγές μου… Τώρα έρχομαι άπλα για να ξεχάσω οτι ξέχασα..

Πολλές είναι οι μέρες που θέλω να μείνω στο σπίτι μου… να μείνω στους στο σπιτι.. άλλα δεν μπορώ, Οι πίνακες της είναι πάρων και κοιτάζουν το χαλί μου. Είναι αλήθεια οτι από τότε που προσπαθώ να την ξεχασω.. άλλα ματαια.. είναι παντού γύρω μου.. ακόμα έχω τα ξερά της τα πινέλα…. Δεν μπορώ να τα ξεφορτωθω.. Και δεν ξερω αν πρεπει..΄

Λογο της ανηποφορης παρουσιας , εφυγα και παλι απο το σπιτι μου. Αν και ηταν νωρις η εξαρτηση μου απο το αλκοολ θα με οδηγουσε και παλι στην μπαρα μου..ομως καθως εφτανα προς το μπαρ..το ματι μου επεσε πανω σε μια εκθεση που ειχε ως θεμα την προιστορικη τεχνη του ανθρωπου. Μια άκρως ενδιαφέρον περίοδο οπού η ανθρωπότητα δεν έγραφε , δεν είχε ανάγκη να αναλύει να πάντα που είναι γύρω του. Ήταν εξαρτημένος στα πρωτόγονα συναισθήματα του. . Όταν ήθελε να ξεδώσει η να εκφράσει αυτό που ήταν μέσα στην ψυχή του,.. Έφτιαχνε ένα αγγείο. και ζωγράφιζε πάνω του αυτά που φαντάζονταν και αισθάνονταν. Έτσι οδηγήθηκα στην έκθεση. Δεν με περίμενε κανείς…. Ήταν μια υπέροχη περιήγηση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τα εκθέματα πολλοί λένε οτι είναι άψυχα.. Όμως πόσο λάθος κάνουν… Ο καλλιτέχνης έχει βάλει ένα κομμάτι από την ψυχή του που κρατεί για πάντα. Και είναι άδω μπροστά μου και παρουσιάζει την ψυχοσύνθεση του.. Με κέρδισε , μου μίλησε κάτι έγινε μέσα μου .. Φεύγοντας από την έκθεση   αγόρασα ένα μενταγιόν, του έχει ένα σύμβολο .Δεν ήξερα τι σήμαινε, άλλα μάλλον μου ψιθύρισε  να το κάνω δικό μου… έτσι το έβαλα γύρω από το λαιμό μου και έφυγα. Η βραδεία τελικά δεν με οδήγησε στο μπαρ, άλλα προτίμησα να , πάω για ένα καφέ, με ένα φίλο που έχω καιρό να δω… ήταν λίγο διαφορετικά σήμερα για μενα. .συνέχισα έτσι για κάποιες επόμενες μέρες, 

Ένα όμορφο Κυριακάτικο πρωινό αποφάσισα να πάω στο όμορφο καινούργιο μουσείο ακροπόλεως. Περπατούσα ανάμεσα στα ωραία αγάλματα των αρχαίων.. Είναι σχεδόν απίστευτο, οτι κάθονται και μας περιμένουν εκεί χιλιάδες χρόνια , πάντα έτοιμα να μας προσφέρουν το μήνυμα τους. Να μας δείξουν οτι οι προγονοί μας έβαζαν πάντα πρώτο το πνεύμα και την υλη.. Αν και αυτά είναι υλικά αγαθά, εκπορεύονται από την ψυχή…

  Το όμορφο μπαλκόνι του μουσείου, αυτό που μού κέντρισε την προσοχή ήταν οτι δυο κτήρια έκοβαν την θέα προς την ακρόπολη.. Δεν έπρεπε να είναι αυτά εκει.. Άλλα δεν θέλω να δώσω προσοχή σε κάτι που ήταν αρνητικό.. Σκαφτόμουν οτι είναι εύλογο οτι το φτιάξαμε το μουσείο, είναι κάτι που θα μείνει στις επερχόμενες γενιές, που οφειλουν να βελτιωσουν την πατριδα μας… εκει που ολοι μας δεν καταφεραμε να ορθοσουμε το αναστημα μας για το καλο μας... Ξαφνου  μια παρουσια μου αποσπασε την προσοχη…

Ηταν εκεινη.. Αυτη που ζωγραφισε τουσ πινακες μου.. Εικεινη που ηθελα να ξεχασω, αλλα που μαλλον οι μοιρες δεν ηθελαν εκεινη να ξεχασει εμενα… Ηρθε να μου παρει τη παραγκελια… Δεν με σερβιρε ομως.. Μαλλον ηθελε να με ξεχασει..

 Φτανωντας στο σπιτι η αναμνηση της ηταν ακομα νωπη….

 Σκέφτηκα οτι έχει το δικαίωμα να πάρει τους πίνακες της, που όμως ξαφνικά δεν ήθελα να αποχωριστώ.. Έτσι σκέφτηκα να της πω να έρθει να τους πάρει… Λακωνικά μου απάντησε οτι θα έρθει την επομένη…. Γυρνώντας το απόγευμα από την εργασία μου.. Ειχαν φύγει πλέον οι πινακες.. Δεν ήταν εκεί… Πλέον με άφησε μόνο μου.. ετσι με παρεα την μοναξια μου συνεχισα να πηγαινω σε μερη οπου η ψυχη μου ηθελε τοσο πολυ να παει..ηταν ωραια που ημουν μονος μου… οι δαιμονες που καποτε με κυνηγουσαν επαψαν να με κυνηγουν. Επαψα να ακουω το παρελθον μου μονο το μελλον εκεινο που εχει σημασια..

Το σαλωνι μου ειχε πλεον γεμισει με καινουργιουσ πινακες..και αυτους πλεον κανω παρω, μαζι αφουγκραζομαστε το μελλον…

 Ενα βραδυ γυρισα σπιτι..το θεαμα ηταν απεριγραπτο…οι παλιοι πινακες ειχαν και παλι μπει στην θεση τουσ..  Βρηκα ενα ραβασακι στο τραπεζι … Σου επεστρεψα του πινακες σου…γιατι δικοι σου ειναι…

Το παρελθον ηρθε να συναντησει το μελλον…Το ερωτημα ειναι να το αφησω να με βρει και παλι…ειναι ολα μερος της αλυσιδας της ζωης… συνδετικοι κρικοι…ισως να ειναι και η ειμαρμενη… δεν ξερω τι… αλλα η ψυχη μου πορει να την ζει να ζωγραφιζει και παλιπιουν ενα ποτο με την συντροφο τους.  Ηταν και εκεινοι οι θαμωνες που ερχονταν να βρουν το ταιρι της βραδυας η να βρουν το ταιρι της ζωης τους…

Εγω ανηκω σε αυτουσ , που ερχονταν εδω να ξεχασουν.. Ομως περασε καιρος απο τοτε που ξεχασα..Γιατρεψα τις πληγεσ μου…Τωρα ερχομαι απλα για να ξεχασω οτι ξεχασα..

Πολλεσ ειναι οι μερες που θελω να μεινω στο σπιτι μου…να μεινω στους στο σπιτι..αλλα δεν μπορω, Οι πινακες της ειναι παρων και κοιταζουν το χαλι μου. Είναι αλήθεια οτι από τότε που προσπαθώ να την ξεχασω.. άλλα ματαια.. είναι παντού γυρω μου.. ακομα εχω τα ξερα της τα πινελα…. Δεν μπορω να τα ξεφορτωθω.. Και δεν ξερω αν πρεπει..΄

Λογο της ανηποφορης παρουσιας , εφυγα και παλι απο το σπιτι μου. Αν και ηταν νωρις η εξαρτηση μου απο το αλκοολ θα με οδηγουσε και παλι στην μπαρα μου..ομως καθως εφτανα προς το μπαρ..το ματι μου επεσε πανω σε μια εκθεση που ειχε ως θεμα την προιστορικη τεχνη του ανθρωπου. Μια ακρως ενδιαφερον περιοδο οπου η ανθρωποτητα δεν εγραφε , δεν ειχε αναγκη να αναλυει να παντα που ειναι γυρω του. Ηταν εξαρτημενος στα πρωτογονα συναισθηματα του..Οταν ηθελε να ξεδωσει η να εκφρασει αυτο που ηταν μεσα στην ψυχη του,..Εφτιαχνε ενα αγγιο.και ζωγραφιζε πανω του αυτα που φανταζονταν και αισθανονταν. Ετσι οδηγηθηκα στην εκθεση. Δεν με περιμενε κανεις….Ηταν μια υπεροχη περιηγηση στην ιστορια της ανθρωποτητας. Τα εκθεματα πολλοι λενε οτι ειναι αψυχα..Ομως ποσο λαθος κανουν… Ο καλλιτεχνης εχει βαλει ενα κομματι απο την ψυχη του που κραταει για παντα. Και ειναι εδω μπροστα μου και παρουσιαζει την ψυχοσυνθεση του.. Με κερδισε , μου μιλησε κατι εγινε μεσα μου .. Φευγοντασ απο την εκθεση   αγορασα ενα μενταγιον, του εχει ενα συμβολο .Δεν ηξερα τι σημαινε, αλλα μαλλον μου ψιθυρισε  να το κανω δικο μου…ετσι το εβαλα γυρω απο το λαιμο μου και εφυγα…Η βραδυα τελικα δεν με οδηγησε στο μπαρ, αλλα προτειμισα να , παω για ενα καφε, με ενα φιλο που εχω καιρο να δω…ηταν λιγο διαφορτικα σημερα για μενα..συνεχισα ετσι για καποιεσ επομενεσ μερες, 

Ένα όμορφο Κυριακάτικο πρωινό αποφάσισα να πάω στο όμορφο καινούργιο μουσείο ακροπόλεως. Περπατούσα ανάμεσα στα ωραία αγάλματα των αρχαίων.. Είναι σχεδόν απίστευτο, οτι κάθονται και μας περιμένουν εκεί χιλιάδες χρόνια , πάντα έτοιμα να μας προσφέρουν το μήνυμα τους. Να μας δείξουν οτι οι προγονοί μας έβαζαν πάντα πρώτο το πνεύμα και την υλη.. Αν και αυτά είναι υλικά αγαθά, εκπορεύονται από την ψυχή…

  Το όμορφο μπαλκόνι του μουσείου, αυτό που μού κέντρισε την προσοχή ήταν οτι δυο κτήρια έκοβαν την θέα προσ την ακροπολη..Δεν επρεπε να ειναι αυτα εκει..Αλλα δεν θελω να δωσω προσοχη σε κατι που ηταν αρνητικο.. Σκεφτομουν οτι ειναι ευλογο οτι το φτιαξαμε το μουσειο, ειναι κατι που θα μεινει στις επερχομενες γενιες, που οφειλουν να βελτιωσουν την πατριδα μας…εκει που ολοι μας δεν καταφεραμε να ορθοσουμε το αναστημα μας για το καλο μας...Ξαφνου  μια παρουσια μου αποσπασε την προσοχη…

Ηταν εκεινη..Αυτη που ζωγραφισε τουσ πινακες μου..Εικεινη που ηθελα να ξεχασω, αλλα που μαλλον οι μοιρες δεν ηθελαν εκεινη να ξεχασει εμενα… Ηρθε να μου παρει τη παραγκελια…Δεν με σερβιρε ομως..Μαλλον ηθελε να με ξεχασει..

 Φτανωντας στο σπιτι η αναμνηση της ηταν ακομα νωπη….

 Σκεφτηκα οτι εχει το δικαιωμα να παρει τους πινακες της, που ομως ξαφνικα δεν ηθελα να απαχωριστω..Ετσι σκεφτηκα να της πω να ερθει να τους παρει…Λακωνικα μου απαντησε οτι θα ερθει την επομενη….Γυρνωντας το απογευμα απο την εργασια μου.. Ειχαν φυγει πλεον οι πινακες..Δεν ηταν εκει…Πλεον με αφησε μονο μου..ετσι με παρεα την μοναξια μου συνεχισα να πηγαινω σε μερη οπου η ψυχη μου ηθελε τοσο πολυ να παει..ηταν ωραια που ημουν μονος μου…οι δαιμονες που καποτε με κυνηγουσαν επαψαν να με κυνηγουν.Επαψα να ακουω το παρελθον μου μονο το μελλον εκεινο που εχει σημασια..

Το σαλωνι μου ειχε πλεον γεμισει με καινουργιουσ πινακες..και αυτους πλεον κανω παρω, μαζι αφουγκραζομαστε το μελλον…

 Ενα βραδυ γυρισα σπιτι..το θεαμα ηταν απεριγραπτο…οι παλιοι πινακες ειχαν και παλι μπει στην θεση τουσ..  Βρηκα ενα ραβασακι στο τραπεζι …Σου επεστρεψα του πινακες σου…γιατι δικοι σου ειναι…

Το παρελθον ηρθε να συναντησει το μελλον…Το ερωτημα ειναι να το αφησω να με βρει και παλι…ειναι ολα μερος της αλυσιδας της ζωης…συνδετικοι κρικοι…ισως να ειναι και η ειμαρμενη…δεν ξερω τι…αλλα η ψυχη μου πορει να την ζει να ζωγραφιζει και παλι

                                                Χαμένοι  Μινοητες 

Για πολλα χρονια τησ ζωης μου ενιωθα μια αδικαιογητη ελξη προς το νησι τησ Κρήτης ..

Μεγαλώνοντας ποτέ δεν με αφησε η σκεψη της.Φτανωντας σε ενα κομβικο σημειο της αποφασισα να ακολουθησω την ιστορια και αρχαιολογια, που προσφερει ο τοπος ετουτος…

Σε αντιθεση με τουσ γονεισ μου , που για χρονια ηθελαν να με πεισουν να ασχοληθω με την δικοκηγορεια ..Ποτε δεν ασπαστηκα την οικογενιακια παραδοση.Μου ελεγαν θελωντας να μου δημιουργησουν τυψεις..Εσυ θα εισαι εκεινος που θα σπασει τον κροικο.!!! Αν και απογητευτηκαν εγω συνεχισα με αυτο που θελησα να ακολουθησει η καρδια μου..

 Ουτως στ αλλως ο αδερφος μου και η αδελφή εργάζονταν στο γραφειο του πατερα….

Για χρονια τωρα προσπαθησα να τουσ αλλαξω την γνωμη αλλα δεν ηθελαν να με βοηθησουν ..Ετσι οταν οταν εφτασε η στιγμη να επιλεξωποια σχολη θα ακολουθουσα το εκανα διχως δισταγμο, ξερωντασ οτι θα υπαρξουν και  και συνεπιες…Οι γονείς μου νομισαν οτι εαν παψουν να μου να μου δινουν χρηματα , αυτο θα ηταν αρκετο να με αποθαρρύνει να συνεχισω τισ σπουδες μου..Δεν με ήξεραν αρκετα καλα οι γονεις μου. Οι πραξεισ τους ειχαν το αντιθετο αποτελεσμα..

Απαρνηθηκα τις ανεσεις οπου θα ειχα αν νοικιαζα καποιο διαμερισμα., και εμεινα στην εστια. Εμαθα να  ζω  με αυτα που χρειαζομουν . Μακρια παο οικιακεσ βοηθουσ , απο γονείς και ανθρωπουσ οπου με ζαλιζαν, ειτε συνεχως απαιτουσαν να ειμαι παντα εκει να ικανοποιω τις πενυματικες τουσ αναγκεσ,ενω για εμενα τιποτα.

 Ετσι το καλοκαιρι της νεας χιλιετιας αποφασισα να μετακομισω λιγο πιο νωρις , ωστε να βρω καπου να εργαστω για να βγαζω τα προς τα ζειν μου.

Ψαχνωντας βρεθηκα σε ενα βιβλιοπωλειο του Ηρακλειου οπου ζητουσε προσωπικο. Δεν ξερω γιατι του εκανα εντυπωση, αλλα με προσελαβε.. Το περιβαλλον ηταν ευχαριστο για να εργαστει καποιος..Και οτι μαθαινα απο τα βιβλια οπου ειχα επαφη, ηταν σιγουρο οτι θα με βοηθουσαν κατα την παραμονη μου εκει.

 Οταν ξεκινησε η σχολη ομολογουμενως ημουν εντυπωσιασμενος απο τους καθηγητες του τμηματος.Καποιοι απο αυτουσ πραγματι δεν ενδιαφεροντουσαν για την εκμαθηση των φοιτητων τους. Οποιος ηθελε να μαθει και να εντριφισει δστην σπουδη του μπορουσε .Ετσι επραξα και εγω.Παραλληλα με τα μαθηματα καταφερα να μαθω και την παραδοση του νησιου.Πολλες απο τις ιστοριεσ που μου εξιστορουσαν οι σοφοι του ειχαν την ριζα τους απο την εποχη των Μινωητων. Η Κρητη εχει μια πλουσια παραδοση που κρατιεατι ζωντανη, εδω και χιλιαδες χρονια .Ηθελα να μαθω πραγματικα οσα μπορουσα για αυτην. Ο θαυμασμος μεταλλαχτηκε σε μια γλυκια εμμονη.

  Ο Κ.Θοδωρας ο ιδιοκτητης του βιβλοπωλιου  με ειχε συμπαθησει πολυ , οπως και έγω αντιστροφως. Ηξερε πολλα για την ιστορια του νησιού .Ήμουν τυχερός που τον συναντησα, και ως αντθρωπο αλλα και ως αφεντικο μου..Ενας τιτλος ηταν και αυτος ..Καμια φορα παγιδευτεται το εγω μας σε στα τετριμενα..Ποτε δεν μου φωναξε, ποτε δεν με προσταξε να κανω κατι κατι. Απο την αρχη μου εξηγησε ποιες ηταν οι υποχρεωσεισ μου οσων αναφορα την δουλεια μου..Με σεβαστηκε και μου συμπερηφερθηκε σωστα..Τον εκτιμαω ακομα παρα πολυ.

Ετσι ειχε διαμορφοθει ενα κλιμα ιδανικο για εμενα και τισ σπουδες μου . Η οικογενεια μου δεν με ενοχλουσε ..ημουν ανεξαρτητος ..Αυτο ομως δεν τουσ αρεσε .Διοτι δεν τουσ ειχα αναγκη ..Ετσι τουλαχιστον ενιωθαν αυτοι. Η αληθεια ειναι αλλη ομως. Τους χρειαζομουν, αλλα οχι χρηματικα αλλα πνευματικα…Ετσι τα χρονια κυλησαν εχωντας  την ηρεμια μου.

Μια μερα Ο Κ.Θοδωρας μου ειπε οτι ειχα ενα επισκεπτη στο βιβλιοπωλειο..Ξαφνιαστηκα γιατι κανεις δεν ερχονταν να με βρει εκει..

Ηταν η γιαγια μου.Ειχα καιρο να την δω ..

  Μα καλα εδω εισαι και καθεσαι εδω μεσα, και τι κανεις ..Αντι να εισαι στο γραφειο τησ οικογενειας σου και να δουλευεις για τον πατερα σου ..

Τησ απαντησα σε εντονο υφος..Μονο μακρια σας κανω αυτο που θελω και ειμαι τυχερος που το καταφερα. Δεν ειμαι παγιδευμενος στα θελω και τα πρεπει τα δικα σας. Ειμαι ελευθερος και πορευομαι μονος μου..Εδώ οι ανθρωποι που ασχολουνται μαζι μου με ξερουν για αυτο που ειμαι , και οχι με αυτο που θελουν να με κανουν.  Για αυτο σε παρακαλω να επιστρεψεις στις ανεσεις σου και στην οικογενεια σου..

 Ηταν πολυ υπερηφανη για να κατσει και να ακουσει αλλα ..τις ειχα πει πολλα..Ετσι η μητερα του πατρος μου εφυγε , διχως ποτε να κοιταξει πισω.. Ο Κ.θοδωρος μου ειχε πει.. Μα καλα παιδι μου γιατι της μιλησεσ τοσο αποτομα, στο κατω κατω της γραφης ειναι γιαγια σου..Το καλο σου θελει…Δεν θελει το καλο μου, αυτην την ενδιαφερει να ειναι ευτηχισμενη με οσουσ τα πανε καλα μαζι της ..Το πιο πιθανο ειναι να την ειχε βαλει ο πατερασ μου. Βλεπεισ ειμαι ο ασωτος υιος..Μονο που η δικια μου ιστορια ειναι λιγο διαφορετικη.Εγω εκανα τις επιλογεσ μου θεωροντας τι ειναι καλο για το μελλον μου Ετσι κατεληξα εδω ..

Η αποφαση ηταν και ειναι δικια σου Αρχελαε.Κανεις  δεν μπορει να σε διαταξει τι θα κανεις  και πως….Σε ευχαριστω Κ.Θοδωρα που με στιριζεις ..Ειναι κατι που δεν το εκανε η οικογενεια μου. Και συνεχιζει να μην με δεχεται οπως ειμαι.., δεν πειραζει ομως , το βαρος στην δικια τους ψυχη…

 Συνεχιζοντας την ερευνα μου με τουσ τοπικους μυθους , ενας με ειχε εντυπωσιασει .μιλουσε για τους χαμενους Μινωητες..Εψαξα να βρω απ που πηγαζει  αλλα δεν τα καταφερα.

Η παραμονη μου στην ομορφη πυρολαμπρη Κρητη παραταθηκε για καποια εστη ακομα  λογο του διδακτορικου μου..Ημουν τυχερος, πλεον θα ειχα την ευκαιρια να γνωρισω και τα σημεια  εκεινα οπου γινονταν ανασκαφεσ απο τις ξενεσ Ακαδημιες αρχαιολογιας. Διοτι δεν αφηναν τουσ προπτυχιακους φοιτητεσ να εισελθουν στον χωρο των ανασκαφων . Εγω κατεληξα να στην γερμανικη σχολη, οπου ηταν υπευθυνη για μια ανασκαφη κοντα στον Ψειλοριτη. Στισ ελευθερες μου ωρες, τισ περνουσα στο χωριο με τουσ τουσ γεροντες..Ενας απο αυτους ειχε γνωση του μυθου που τοσο με ειχε συνεπαρει.

 Μου μιλουσε καιρο για τον μυθο.Αυτος ειχε μια αλλη εκδοχη του ομως. Ποτε δεν ηθελε να μου τον διηγηθει ολοκληρο..Ελεγε οτι ηταν ανοκληροτος…Ηταν ευχαριστη η παρεα του Ραδαμανθη τον ελεγαν.. Ηταν λιγο πιοο απομακρος απο τουσ λλουσ γεροντεσ ..Δεν επινε , δεν εκανε παρεα με τουσ αλλουσ γεροντεσ τουσ χωριου. Τον συμπαθουσαν διοτι ηταν και κρητικοσ, ομως στο χωριο ειχε εμφανιστει πριν απο καποια χρονια..Κανεις δεν ξερει ομως απο που κραταει η σκουφια του..Εμενα μου ειναι συμπαθης, και εχει κατι το αινιγματικο στο πως μιλαει και στο πωσ συμπεριφερεται..Και παντα εχει παρεα την λυρα του .

  Μια μερα ειχε φυγει και την ξεχασε. Εψαξα να τον αλλα δεν τα καταφερα. Οποτε την πηρα μαζι μου για να του την δωδω την επομενη.

 Ηταν εντυπωσιακή , ειχε  ενχαρακτες ζωγραφισμενεσ καποιες παραστασεις. Οι φιγουρες ηταν σιγουρα αρχαιες ελληνικες.Ομως δεν υπηρχε καποιο ονομα , η καποιο αλλο στοιχειο που θα εδειχνε ποιοσ την εφτιαξε ..Την περιεργαστκα καμποση ωρα , πραγμτι ηταν μαγευτικη.

  Την επομένη πηα λιγο πιο νωρις στην ανασκαφη.Πηγα σε μια σπηλια οπου ειχαμε βρει ενα αγγειο. Ομως ειχα ξεχασει τι πινελο μου και επρεπε να γυρισω να το παρω..Φτανωντασ σην αποθηκη ειδα τον Ραδαμανθη να περιπλανιεται εκει καοντα .Του μιλησα..Μα καλα τι κανεις εδώ? Ήρθα να παρω την Λυρα μου, μου ειπαν οτιθα ησουν εδω , Ναι την εχω εδω μαζι μου κατσε να σου την δωσω. Του την εδωσα, τον αποχαιτετησα και ξεκινησα για την σπηλια. Ηταν ενδιαφερον που βρεθηκε εκει το αγγειο. Ξεκινησα να το ξεσκονιζω σιγα σιγα ..Μια περιεργη συμπτωση..Οι αγγειογραφιες, ηταν σχεδον ιδιες με με αυτες που βρισκονταν πανω στην λυρα. Του Ραδαμανθη..Δεν μπορεουσα να το πιστεψω δεν θα μπορουσε να ηταν μια συμπτωση.Αλλα ουτε λογικη εξηγηση  μπορουσα να δωσω, αφοτου τα προσωπα που απεικονιζονταν ηταν αγνωστα.

Μην απορεις Αρχελαε, Ξαφνου ο Ραδαμανθης , ματι να μην απορω τα σχεδια είναι ιδια  και εσυ εμφανιστηκεσ απο το πουθενα. Χμμμμ..Δεν εχω εξηγηση..Οι μοιρεσ σε οδηγησαν Εδω ..Ολη σου η πορεια ως ανθρωπος σε εφεραν σε ετουτη τησ στιγνη…Για να ελευθερωθουν οι Μινωητες χρειαζεται και το αγγειο και η λυρα..Μαζι εχουν την δυναμη να σπασουν τα δεσμα που τουσ κρατουν δεμενους.

Εξηγησε μου , με μπερδευεις.Ακου!!! Ξεκινησε να παιζει  την λυρα του…Αρχισε να εξιστορει τον μυθο με τους Χαμενους Μινωητες. Ομως ειχε την μορφη Μαντιναδας. Δεν το πιστευα το α γγειο αρχισε να αιορηται…και εβγαζε μια δονηση ηη σπηλια αρχισε να σιεται ..Ηταν λεσ και ελεγχαν τις δυναμεις της Φυσεως..Το τελος της σπηλιας αρχισε να θρυματιζεται..Ηταν φυλακισμενοι καποιοι αντρες στο τελος…Εδω ειναι καποιοι απο τουσ Μινωητες..Καιρος ειναι να βρουμε και τους αλλους..Η Κρητη τους χρειαζεται.Η Ελλαδα τουσ χρειαζεται!!!

                                                             Η Λυρα του Ψειλορητη 

Σχεδον τιποτα δεν αλλάζει πλεον προς το καλυτερο σε αυτην την χωρα. Εχουμε μια συνεχης γρινια. Δεν μπορω ανα καταλαβω αλλα ουτε και να ταυτηστω με ολα αυτο που στμβαινουν γυρω μου. Ερχομενος πισω απο την Αυστραλια νομισα οτι θα εβρισκα κατι το καλύτερο αλλα ισως να μην βρω αυτο που θελω.Απλα καθομαι και περιμενω να ερθει η στιγμη της εγρηγορσης..Δεν ξερω πως ανριβως θα γινει αυτο, αλπιζω ομως οτι ολα θα αλλα ξουν , μηπως και μπορεσω να βρω και εγω τισ δικες μου λυσεις αλλα και  να φερω την ισορροπια ια μπορεσω και να εκτελεσω το σχεδιο μου…να ανατελει το πνευμα μου..

 Ετσι μεσα απο τα μονοπατια που διεβαινω  εδω και λιγο καιρο με οδηγησαν στην Κρητη…Ο ηχος της Λυρας ειναι εκεινη που νιωθω οτι με οδηγεί σε νεα μονοπατια….οποτε την ακουω νιώθω οτι με κραταει απο το χερι και με παει αγνωστα μονοπατια..Ισως και να ειναι επικινδυνα αλλα δεν φοβαμαι εχω μαζι μια αγνωστη δυμαμη που με προστατευει..Δεν μπορω να καταλαβω απο που ερχεται ουτε και τι θελει…αφησα λοιπον τις μοιρες να με οδηγησουν εκει που θελουν αυτες..

Ανα τους καιρους ερχοντααι διαφοροι φιλοι ανα τον κοσμο.Καποιοι απο την Αυστραλια καποιοι αλλοι ερχονται να με δουνε απο την περφερεια της Ελλάδος..Εχω την τυχη και εχω αρκετους γνωστους και ο καθενας φερει μαζι με την επισκεψη  του και ενα μικρο κομματι της δικιας μου πορειας μαζι του..τις επομενες μερες περιμενω ενα φιλο μου απο την Κρητη τον Γιωργο.Ειχαμε μεινει μαζι καποια χρονια στην Αυστραλια…

Ο παλιος μου φιλος πλεον εχει κασταλαξει στην περιοχη της Σητείας .Ακομη δεν μπορεσα να τον επισκεφτω λογο υποχρεώσεων.απο την ωρα που επαναπατρίστηκα απο σεμιναριο σε σεμιναριο βρισκομαι και απο πολη σε πολη.Αν και ειναι λιγο κουραστικο με ενδιαφερει αρκετα να καταφερω να μεταλαμπαδεύσω τις εμπειριεσ μου αλλα και τις γνωσεις πανω στον πολιτισμο της πατρίδας. .Ετσι εχουμε κανονισει μαζι μια επισκεψη στο νεο μουσειο Ακροπολεως…Ειναι σιγουρα μια μοναδικη εμπειρια για τον καθε επισκεπτη…Εχω μια προσφατη εμειρια απο το μουσειο..Ειναι παντως μια καταπληκτικα ευκαιρια για τον οποιονδηποτε να καταφερει και να περπατησει και ο ιδιος στα μονοπατια των προγονων του….Το Σαββατο που ερχεται και ο φιλος μου τυχαινει να εχω και μια διαλεξη στην στοα του βιβλιου και να παρουσιασω το εργο για τα αρχαιοελληνικα ευρηματα στην Μεσογειο…Ειναι πολυ νδιαφεροων το Θεμα πραγματικα θα ηθελα να βρω πιο πολλα αντικειμενα που εχουν σχεση με την πατριδα..Αλλα λογο της ελλειψης χρηματων δεν καταφερα να φερω σε περας ολο το σχεδιο που ειχα σκεφτει μονο ενα μερος του…Ειχα τακτοποιησει τις πιο πολλες απο τις δουλειες και να δωσω βαση στην παρουσιαση μου..ετσι οι μερες περασαν με κυρια σκεψη μου το Σαββατο..Ερχομενος απο την Αυστραλια ολοκληρωσα το διδακτορικο μου εδω..Καποιοι φιλοι και γνωστοι με αποκαλουσαν αφελή που γυρνουσα πισω στην Ελλαδα ..αλλα οποως και να το κανουμε εδω ειναι τα αρχαια..Η Αυστραλια μου εδωσε την ευκαιρια να ολοκληρωση τως ακαδημαικως μου σπουδων..περα απο αυτο το μονο αξιοθαυμαστο που εχει καποιος να δει ειναι μια τεραστια πετρα στο κεντρο ενδοχωρας...Βεβαια ειναι ακατεργαστη ..οποτε δεν εχει καποια ιστορικη αξια..Μονο πνευματικη αξια εχει για τους γιγενεις..ηταν καποτε τοπος συγκεντρωσης.. για την λατρεια τους

Ολοκρηρωνοντας την διατριβη μου προσφερθηκε μια θεση στο ππανεπιστημιο σαν λεκτωρας για καποιες ωρες..Δεχτηκα αυτη την θεση προς το παρων..Παραλληλα κατεφερα και αρχισα και εγραφα καποια αρθρα  για περιοδικα Οποτε τα προς τα ζειν τακαταφερα και εδωσα μια ροή ωτου σώστε  να προχωρησω.. .ετσι κατεληξα σε μια συμφωνια με εναν εκδοτικο οικο και προσφερω και αυτα που εχω μαθει σε οποιον θελει και μπορει..Εβαλα σε μια σειρα τις σκεψεις μου και συνεχισα την συγγραφή της παρουσιασης….

Το βραδυ της παραμονη της επισκεψης ενας απο τους λιγους φιλους που μπορει να με καταλαβει και μπορουμε και μαζι μιλαμε για τους προβληματισμους αλλα και τις σκεψεις για το αιωνιο παρελθον μας Ο Αρχελαος..ηθελε να κατσουμε μαζι και να μιλουσουμε για καποια θεματα που τον απασχολουσαν..Η σχεση του εμπαινε σε μια παραξενη καμπή..Τι σε αποσχολει φιλε μου.¨?Μανωλη δεν ξερω πραγματικα εαν θελω να κανω  οικογενεια με την Νανση…αυτη με πιεζει για αν θα προσωρησουμε μαζι..Δεν της εχω δωσει μια ξεκάθαρη  απαντηση..Και δεν ξερω αν τελικα θελω…Εγω σου ειπα οτι το μονο που δεν θελω απο την συντροφο που ειναι να μην με περιοριζει..Δεν θα πρεπει να θελει να μου βαλει θηλια γυρω απο τον λαιμο μου ..Εχω να δικα μου μονοπατια που εχω πορευτει..δεν πρεπει να ειναι ιδια..αλλα απλα πρεπει να σεβεται αυτο που ειμαι..Αυτη ειναι για εμενα η κυρια προυποθεση..εκανα ενα μικρο μονολογο..

 Τι ειναι αυτο που σε προβληματιζει επί το πλείστων…Δεν ξερω αν ταιριαζουν οι δρομοι μας Μανωλη..εχουμε κανει την διαδρομη μας….εχω ενα συναισθημα που πλεον δεν ειναι ικανοποιημενο απο την σχεση μας..Μπορει να ειναι και η δικια σου ματαιοδοξια..Ισως οτι εψαχνες το ιδανικο..ενω αυτο δεν υπαρχει..γιατι ουτε και εμεις οι ιδιοι ειμαστε ιδανικοι ως προς τον ευατο μας αλλα και τους αλλους..οποτε σκεψου το..Δεν θελω να νομιζεις οτι σε προσβαλω ..αλλα αυτη ειναι η δικια μου οπτικη των πραγματων..σκεψου τα …

Δεν νιωθω οτι με προσβαλλεις εσυ μιλασς την γλωσσα της αληθειας ειναι ενας απο τους λογους που εισαι φιλος μου. Οποτε δεν υπαρχει περιπτωση να νιωσω κατι τετοιο.. Εσενα τι σου εφεραν οι μοιρες τον τελευταιο καιρο..Κοιτα φιλε μου απλα εχω δωσει την προσοχη μου σε αυτο που πρεπει..την δουλεια μου..Αυτο ειναι που αγαπαω πιο πολυ στην ζωη μου..Ειχα εναν ανθρωπο διπλα μου που που στην πορεια αποδειστηκε οτι δεν με καταλαβαινε..και ουτε ηθελε να με καταλαβει..και για τον λογο αυτον ηλεθε να με αλλαξει..αυτο δεν γινεται..Με αυτην την σκεψη οτι εγω δεν προσπαθησα ουτε να τη αλλαξω αλλα ουτε και να της επιβληθω προχωρω  αμεριμνος και απλα θελω να κανω οτι καλυτερο για το δικο μου σημερα….Οποτε χαμογελαω και πορευομαι με αυτο.  Φιλτατε μου αρεσει πολυ το θετικο σου σκεπτικο..οποτε δεν υπαρχει περιπτωση να γυρισεις σε κατι που υπαρχει απο το παρελθον σου…Κοιτα Αρχελαε ποτε μην λες ποτε..οποως λεει και το ρητο που υπαρχει στην πατριδα μας και Δοξα τον Θεο εχουμε πολλα απο δαυτα..

Μεγαλη μπουλια φαε, μεγαλη κουβεντα μην πεις.. Προς τι το ερωτημα σου ομως ?

Να χτες ειχχα μια κουβεντα με την Νανσυ ..και μου ελεγε οτι η Χρυσα εχει μετανιωσει για το πως σου φερονταν και οτι θελει να σε ξανα προσεγγίσει για να μιλήσετε….αφησα < δεν το περιμενα ξαφνιαστηκα για να ειμαι ειλικρινείς>  λιγο τον χρονο να κυλησει….Αν θελει να μου ξαναμιλησει ασ το κανει η ιδια..αλλα οτι και να μου πει δεν νομιζω οτι θα εχει καποιο αποτελεσμα….Δεν θελω να νομιζει οτι δεν θελω να της μιλησω….Η κουβεντα μασ ηταν χαλαρωτική μπορω να πω.. Επρεπε να γυρισω συντομα στην εργασια μου..περασα το υπολοιπο τησ βραδιάς ξεσκονιζωντας τα γραπτα μου.Πιστεω οτι θα ειναι μια καλη ευκαιρια για εμενα να παρουσιασω την δουλεια μου..Το εργο που παραγει ο καθενας μας εινια ισως απο τα πιο σημαντικα πραγματα που εχουμε να δωσουμε στην κοινωνια….Το μεσημερι ηρθε πιο γρηγορα απο το αναμενομενο..Με ειδοποιησε ο φιλος μου απο την Κρητη οτι ειναι στη οδο Ερμου και ψωνιζουν με την κοπελα του..του απαντησα οτι θα βρισκομουν σε λιγο μαζι του..Την προεργασια της παρουσιας την ειχα τελειωσει.Οποτε το μονο που εμενε ηταν να την εκτυπωσω…Βγαινοντας απο το μπανιο ηταν εκει και με περιμενε….. η εργασια μου..

 Ετοιμαστηκα και ξεκινησα στο δρομο ειχα στον νου μου τα λογια του φιλου Αρχελαου ..Εχε περασει σχεδον μισος χρονος απο την ωρα που ο καθενας πηρε τον δρομο του..Τι μπορει να αλλαξε και να θελει να ειδωθουμε ..Υπαρχει ενα κακο εδω στη πατριδα.Αυτο εχει να κανει με οτι με τον τροπο σκεψης.Μια γνωριμια με καποιον αμεσως θελουν να να δουν τι κανεις και με τι ασχολησε..Μα πρεπει να δωσει ο καθενας μια ευκαιρια στον αλλον να προχωρησει και να δει αν μπορουμε να συνηπαρξουμε ..ετσι χτιζονται οι σχεσεις των ανθρωπων…Θα δουμε που θα προχωρησει το μονοπατι της ζωης…

Ηταν πραγματι ωραιος ο μεσημεριανος περιπατος ..Καταληξαμε στην περιοχη ττου Θησειου με θεα τον ομορφο Παρθενωνα..καποτε οι προγονοι μας..συναθροιζονταν για να πλασουν το αυριο … τον σημερινο κοσμο..Και εμεις εδω για να απολαυσουμε το διονησυσιακο μας ταπεραμεντο μου μας εχει απομεινει απο τοτε..

   Ο Γιωργος μου ελεγε οτι του στοιχησε η μετοίκηση στην Σητεία …αφησε πολλα πισω του στην αυστραλια οπως και υπολοιποι που ηρθαμε πισω ..Αυτος μοως επρεπε να περιοριστει στην μια μικρη πολη της Κρητης….Μιλησαμε για επι των γενικων θεματων που τον απασχολουσαν .. με ρωτησε για την δικια μου πορεια και του εξηγησα σε γενικές γραμμες τι γινοταν και τι περιμενα αυτον το καιρο…Τον καλεσα το βραδυ να ερθει στη διαλεξη.Καλο θα ηταν να ειναι και ενας κυκλος απο το περιβάλλον μου ..Ελα θα ειναι κατι το διαφορετικο μπορει να και να σου αρεσει.Ε χει να κανει για τις ερευνες που ειχαμε κανει με τιην αρχαιολογικη ομαδα κοντα στην Κνωσσο…Ενταξει Μανωλη θα προσπαθησω να ερθω αλλα η Ελενη  δυσκολα θα θελει να ακολουθησει…Καλα δεν επιμένω απλα μια εναλλακτικη προταση ηθελα να σου προτεινω..Λοιπον ειναι ωρα για εμενα να αποχωρισω ...Το βραδυ θα παμε στο μπαρακι που προαναφεραμε….καλως σας χαιρετω Φιλοι μου..Κατευθυνθηκα προς την Πανεπιστημιου..Ειναι ισως η μοναδικη οδό που θυμιζει κατι απο μια καποτε ενδοξη πολη που δημιουργουσε και εδινε βαση στο πνευμα του ανθρωπου..οπως διεβαινα το πεζοδρομιο παρατηρησα οτι η Ακαδημιια θυμιζει την συγκεντρωση του πνευματος που καποτε ανετειλε απο αυτον εδω τον ευλογημενο τοπο…Το πανεπιστημιο διπλα και ακομα πιο κατω επιβλητικη βιβλιοθηκη….Πλεον ομως το κεντρο της πολης των Αθηνων αποτελειται απο τις καθε λογης φυλη ..και ρο προπυργιο για τους πολίτες που είναι αριστεροφρων και μεσα στην παραφροσυνη τους αμαυρωνουν το καθετι που τους θυμιζει την καταγωγη τους..πνευτικοι υποδουλοι του σημερα…

Περασα απεναντι και και προσπαθησα να αποβαλλω το οποιο αγχος ειχα..ειναι πολλες οι φορες που εχω κανει μια παρουσιαση αλλα παντα διεκατεχομαι καταβαλομαι  απο καποια νευρικότητα..Εφτασα στην Στοα του Βιβλιου…Μπαίνοντας  εχει  παντα ενα αρωμα μοναδικο που δεν το συνανταει κανεις αλλου στην πολη των Αθηνων..Ημουν εκπληκτος ειχε καταφτασει αρκετος κοσμος..Τυγχανει καποιες φορες να ειναι αδεια η αιθουσα..Το πρωτο γνωριμο προσωπο ηταν ο Αρχελαος..Ηταν μονος του διχως την Νάνση..

 Απο μια αποσταση μου εγνεψε ο υπευθυνος της  ομιλιας..Κ..Γιανναρε ελατε…εχουμε κοσμο σημερα ..Ειναι η καταλληλη ευκαιρια για εμασς να δειξουμε το καλυτερο μας προσωπο….Ενταξει!!! του ειπα με καποιο νευρο .Αμεσως να θελουμε να κερδισουμε τις εντυπωσεις..Αυτο μας μαραρανε ελεγε η μητερα μου…Παντα σοφα τα λογια της..Η αιθουσα ηταν κατα τα τρια τεταρτα γεματη..οταν αρχισε η ομιλια μου…Ευτυχως ηταν και κοντα ο φιλος μου και μου ελεγε με τα ματια του πως τα πηγαινα…Η πρωτη ωρα περασε γρηγορα οποτε ειχα την ευκαιρια να κανω ενα διάλλειμα.. Ελα μια χαρα τα πας Μανωλη ..ηρέμησε δεν χρειαζεται να ανησυχείς  

Για κατι..Για σου Μανωλιο που εχεις και ονομα Κρητικο..τσε .. αν και δεν εισαι δικο της παιδι  ..περηφανη για εσενα ειναι πολλη….Γυρισα το κεφαλι μου και εκπληκτος ειδα τον παλιο μου καθηγητη απο το πανεπιστημιο της Μελβουρνης.. μα Κ.Καθηγητα…Τι κανετε εσεις εδω ..πραγματικα χαιρομαι που βρισκεστε εδω..ασε τα πολλα λογια ..συνεχισε την ομιλια σου..εμεις θα ειμαστε εδω και θα σε πειμενουμε..Μα προς τι ο Πληθυντικος ..Ειμσι εδω με εναν συναδερφο μου απο την Κρητη …εναν δικο μου σύντεκνο… με περηφανια εστριψε το μουστακι του και μου εδωσε μια στην πλατη για να μου δωσει κουραγιο..Ηταν μια ευχαριστη εκπληξη..Η παρουσια του εδω με γεμισε με καποια ερωτηματκα..συνηθως με ειδοποιουσε οταν ερχονταν εδω…αφησα τις σκεψεις πορς το παρων και συγκεντρωθηκα σε εργο μου..Το υπολοιπο της ωρας κυλησε πολυ ωραια και ευχαριστα..Ενιωα λες και ειχα ενα συμμαχο μου κοντα μου..Η παρουσια του καθηγητη ηταν ενα ευχαριστω αγερι στο πεταγμα του κοσμου των ιδεων…Ισως και να ηταν μια απο της ποι ευχαριστες ομιλιες μου ..Ειχε εναν αλλο αερα το δωματιο..Ο Αρχελαος με πλησιασε και μαζι πηγαμε προς τον μεντορα μου…Ποτε ηρθατε στην Αθηνα δεν σας περιμενα ..προχτες ηρθα …Μα καλα πως ξερατε για την ομιλια μου..αφου δεν θυμαμαι να σας ειχα στειλει καποια ειδοποιηση..Απο εδω ο εξαιρετος Κ.Λιανουδακης ειχε γνωση της ομιλιας και μόλις μου ειπε το ονομα γελασα και του ειπα οτι εισαι μαθητης μου , απο την Αστραλια..Μικρος τελικα ειναι ο κοσμος της νοησης..Οπως και να εχει εμαι πολυ χαρουμενος που ηρθατε και μου δινεται η ευκαιρια να σας ξαναδω…Λοιπον προτείνω

 Να παμε να φαμε κατι και να πιουμε και ενα κρασακι ευλογημενο απο Τον Διονυσο και εκει να κατσουμε και να μιλησουμε…Καλως συμφωνω θα ερθει και μαζι μας ενα φιλος μου ο Αρχαιλαος…ασφαλως…Ετσι κατευθυνθηκαμε προς την Πλακα και εκει ξεκινησε μια συζητηση για τα τρεχουμενα και με μια σύγκριση  με την γεννετειρα μου..Το πνευμα εχει δωσει την θεση του στην  καταναλωση και το ταξιδι προς την κορυφη της πυραμίδας

 Του χρηματος …Εδω συμβαινει και ενα παραδοξο οιτ στη Ελλαδα την τρεχουσα περιοδο ο κοσμος περναει δυσκολα , και πιο πλυ το φαινομενο αυτο εχει να κανει με την συνεχεια προβολη των προβληματων ..Εχει Ξεχαστει οτι το κεντρο της κοινωνιας ειναι ο Ανθρωπος και οτι το αποτελει…Μανωλιο σε βρισκω αρκετα προβληματισμενο..Εσυ κοιταξε να εισαι ειληκρινεις με τον εαυτο σου η βουληση σου να ακολουθει την καρδια σου..και θα δεις οτι ολα θα ερθουν καλως …Θελω εδω και ωρα να σας ρωτησω πως και ξαναβρεθηκατε στην πρωτευουσα ..πως και αυτο το ξαφνικο ταξιδι…Καλε μου φιλε μου εκανε προταση το πανεπιστημιο Ηρακλειου να συμμετασχω σε μια ερευνα αρχαιολογιας .Δεν το πολυσκεφτηκα και συμφωνησα..σε μια βδομαδα θα ειναι εδω τα πραγματα μου  θα τα στειλει η γυναικα μου..ειναι και κατι αλλο που θελω να μιλησουμε αλλα δεν εχω συλλεξει ολες της πληροφοριες ακομα….Λοιπον παμε να αναχωρησουμε διοτι ακομα το ταξιδι απο την Μελβουρνη με ταλαιπωρει …Ετσι ο καθενας μας πηρε τον δρομο του ..Επρεπε να δω και τον φιλο μου τον Γιωργο ..σιγουρα θα  ηθελε να καταληξουμε σε καποιο μπαρ …ομως η τελευταιες φρασεις του καθηγητου μου με εβαλε σε σκεψεις ..σιγουρα για κατι καλο θα με περιμενε…

<<Συνεχεια απο τισ κολεσ >>Δεν υπηρχε καποιος λογος για να μην δεχτω ..ουτως σι αλλωσ χρωσταω τοσα στους κατοικους τησ Κρητης αλλα και στο πολιτισμο που εβγαλε στα τοσα χρονια που κατοικητε απο Ελληνες…

Γραμενο από το Δωρονικο Ρομποτή